Për vite me radhë, udhëheqësit politikë dhe drejtuesit e biznesit e kanë mbështetur hidrogjenin si një mënyrë për të dekarbonizuar ekonomitë, pasi ai mund të gjenerojë nxehtësinë intensive të nevojshme për anijet dhe industritë e rënda si prodhimi i çelikut pa prodhuar emetimet që ngrohin planetin të lidhura me naftën, gazin ose qymyrin.
Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë thotë se kërkesa globale për hidrogjen mund të trefishohet deri në vitin 2050, por ekziston një pengesë e madhe: pjesa më e madhe e hidrogjenit duhet të prodhohet duke përdorur lëndë djegëse fosile, ndërsa më pak se 1% aktualisht prodhohet nga energjia e rinovueshme përmes procesit të kushtueshëm të elektrolizës, sipas një raporti të medias gjermane DW të botuar të premten.
Gjeologët thanë se hidrogjeni i bardhë, i njohur edhe si hidrogjen natyror, i formuar përmes reaksioneve të lashta gjeologjike në koren e Tokës miliarda vjet më parë, mund të ofrojë një mundësi të tretë.
“Pjesa më e madhe e mantelit të Tokës është shkëmb i pasur me hekur”, citohet të ketë thënë Jurgen Grotsch nga DW.
“Kur hekuri takohet me ujë në temperatura nga 200 deri në 350 gradë Celsius, ai në thelb ia merr oksigjenin ujit, duke lënë pas hidrogjen të pastër.”
Rreth 5.6 trilion ton hidrogjen mund të jenë të bllokuar brenda kores së Tokës, sipas studiuesve në Shërbimin Gjeologjik të Shteteve të Bashkuara.
Ndërsa shumica e depozitave ndodhen shumë thellë për t’u nxjerrë, shkencëtarët thanë në një studim të vitit 2024 se shfrytëzimi i vetëm 2% të këtij furnizimi natyror mund të përmbushë kërkesën globale për hidrogjen për afërsisht 200 vjet.
Hidrogjeni, elementi më i lehtë, mund të migrojë lart nga manteli i Tokës përmes çarjeve në kore, ndonjëherë duke u larguar në sipërfaqe, por më shpesh duke u mbledhur në rezervuarë nëntokësorë të shkëmbinjve porozë siç është guri ranor, ku bllokohet nën shtresa më të dendura të shkëmbinjve të ngurtë.
Dhjetëra kompani në të gjithë botën po kërkojnë tani rezervuarë nëntokësorë të hidrogjenit natyror.
Megjithatë, deri më tani, vetëm një vend, në fshatin Bourakebougou, po nxirr tashmë gazin dhe po e përdor atë në nivel lokal për të gjeneruar energji elektrike.
Pusi prodhon rreth 49 ton në vit, shumë më pak se një pus tipik gazi fosil, i cili mund të prodhojë qindra deri në mijëra ton gjatë së njëjtës periudhë, por megjithatë tregon se shfrytëzimi i hidrogjenit që gjendet natyrshëm mund të jetë një alternativë e zbatueshme ndaj prodhimit të tij.
