Një studente 17-vjeçare nga Kili ka tërhequr vëmendjen e komunitetit shkencor me një projekt inovativ që synon të reduktojë ndotjen në Antarktidë, duke kombinuar energjinë e ripërtëritshme me teknologjinë bërthamore të gjeneratës së re.
María Javiera Valenzuela propozoi krijimin e një sistemi hibrid për furnizimin me energji të bazave kërkimore në kontinentin e akullt, të cilat aktualisht mbështeten kryesisht te nafta. Sipas projektit të saj, përdorimi i këtij sistemi do të shmangte emetimin e rreth 3.254 tonëve dioksid karboni çdo vit në një bazë të madhe shkencore.
Ideja u prezantua në edicionin më të fundit të Panairit Antarktik Shkollor në Kili. Edhe pse për momentin mbetet një projekt teorik, ai ka nxitur diskutime mbi nevojën për zgjidhje më të pastra dhe më të qëndrueshme energjetike në rajonet polare.
Sistemi i propozuar përfshin panele diellore, turbina ere dhe një mikroreaktor bërthamor të furnizuar me karburant TRISO. Energjia diellore dhe ajo e erës do të përdoren sa herë që kushtet atmosferike e lejojnë, ndërsa mikroreaktori do të aktivizohej si burim rezervë për të garantuar furnizim të pandërprerë me energji gjatë dimrave të gjatë antarktikë.
Sipas Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë Atomike, mikroreaktorët e këtij lloji janë projektuar për zona të izoluara dhe mund të funksionojnë për periudha të gjata pa pasur nevojë për furnizim të shpeshtë me karburant.
Megjithatë, zbatimi praktik i projektit do të përballej me sfida të mëdha teknike dhe ligjore. Çdo instalim bërthamor në Antarktidë duhet të respektojë rregullat e rrepta të Traktatit të Antarktidës, si dhe të garantojë transportin e sigurt të pajisjeve dhe menaxhimin e mbetjeve radioaktive.
