Maqedonia e Veriut ka bërë përparim në zhvillimin e burimeve të ripërtëritshme të energjisë, me kapacitetet e instaluara që tashmë kanë tejkaluar trajektoren e parashikuar në Planin Kombëtar për Energji dhe Klimë (PKEK).
Kjo del nga raporti i parë i Komunitetit të Energjisë për vlerësimin e planeve kombëtare për energji dhe klimë dhe progresin e vitit 2025.
Raporti vëren se vendet e Komunitetit të Energjisë kanë bërë përparime të ndryshme në zbatimin e planeve, ndërsa për Maqedoninë e Veriut zhvillimi i kapaciteteve të energjisë së ripërtëritshme paraqitet si një nga elementet më pozitive.
Sipas të dhënave të Komunitetit të Energjisë, Maqedonia e Veriut kishte 587 MW kapacitete të burimeve të ripërtëritshme në vitin 2024. Zhvillimi është nxitur veçanërisht nga investimet në kapacitetet fotovoltaike dhe hidroenergjetike.
Objektivi për vitin 2030 mbetet 38%
PKEK-ja e Maqedonisë së Veriut përcakton një objektiv prej 38% të energjisë nga burimet e ripërtëritshme në konsumin bruto përfundimtar deri në vitin 2030. Objektivi ndahet në 66% për sektorin e energjisë elektrike, 45% për ngrohjen dhe ftohjen dhe 10% për transportin.
Komuniteti i Energjisë vëren se objektivi i përgjithshëm prej 38% është në përputhje me kërkesat e kuadrit të Komunitetit të Energjisë për vitin 2030. Megjithatë, ritmi i shtimit të kapaciteteve të reja, veçanërisht nga dielli, ka qenë më i shpejtë se trajektorja e parashikuar fillimisht.
Për periudhën e ardhshme, vendi synon të vazhdojë zgjerimin e burimeve të ripërtëritshme, paralelisht me përmirësimin e efikasitetit energjetik, zhvillimin e tregut të energjisë dhe integrimin e konsumatorëve në sistem.
Në këtë kuadër, ndër prioritetet përmenden edhe prodhimi dhe konsumi vetjak, komunitetet e energjisë, sistemet e magazinimit të energjisë dhe matësit inteligjentë.
Raporti i Komunitetit të Energjisë, i publikuar në gusht 2026, është vlerësimi i parë në nivel rajonal i planeve kombëtare për energji dhe klimë dhe raporteve të para të progresit. Ai thekson se, megjithëse strukturat dhe objektivat janë vendosur, zbatimi në praktikë mbetet i ndryshëm nga një vend në tjetrin dhe kërkon më shumë investime, koordinim dhe kapacitet institucional.
